Maak kennis met Wies en Ronnie

Wies Nijs

Oprichter

Mijn naam is Wies en in 2017 begon ik aan een reis die leidde tot de oprichting van Stichting Akaana. Gedreven door de droom om het leven van straatkinderen in Oeganda te verbeteren, richtte ik samen met een Ugandese partner en een Nederlands team Stichting Akaana (“little child”) op.

Onze missie is om kinderen op straat perspectief te bieden: een kans op een beter leven, op onderwijs, op veiligheid en op het realiseren van hun eigen dromen. Wat begon als een droom, is uitgegroeid tot een organisatie die zich inzet voor een duurzame verandering in het leven van deze kinderen.

De mensen, de cultuur, het werk en vooral de kinderen geven me nog steeds elke dag inspiratie en motivatie. Ik deel dit enthousiasme graag met iedereen die betrokken is bij ons project.

Ik ben mij er van bewust dat ik dit werk niet alleen kan doen. Het team in Uganda, het bestuur in Nederland, mijn familie en vrienden zijn van onschatbare waarde. Hun inzet en steun maken dit werk mogelijk.

Ik blijf me inzetten om Stichting Akaana verder te ontwikkelen, want ik weet hoe groot de impact is voor de kinderen en voor hun toekomst.

Ronnie

Oprichter

Toen ik 7 maanden oud was, heeft mijn moeder mij achtergelaten. Mijn vader was toen al niet meer in beeld en het enige wat ik over hem weet, is dat hij overleed toen ik 9 jaar was. Mijn tante vond mij in een schuur en nam de zorg voor mij op zich. Als je opgroeit bij iemand anders dan je ouders, word je in onze cultuur gezien als last. Je bent een extra mond om te voeden en daarom word je gebruikt als hulp in huis. Als je iets doet wat niet mag, krijg je een pak slaag. Dat is de realiteit waarin ik en vele anderen zijn opgegroeid.

Op mijn 14e is het huis van mijn tante afgebrand en kreeg ik daarvan de schuld. Ze heeft mij toen uit huis gezet. Van mijn 14e tot mijn 17e heb ik op straat geleefd. Ik probeerde geld te sparen door te bedelen, auto's te wassen, zand te scheppen, enzovoort. Ik wilde namelijk graag een boda boda (een scooter waarmee je mensen kunt vervoeren) kopen om mijn eigen geld te kunnen verdienen. Na 2,5 jaar had ik precies genoeg gespaard (1000$) om een boda boda te kopen. Ik kon toen aan het werk als boda driver en had daarmee een inkomen. Hierdoor kon ik een huisje huren en was ik van de straat af. Daarna heb ik een safari-bedrijf opgezet dat steeds groter wordt.

Onder andere door mijn verleden op straat wil ik graag iets doen voor deze doelgroep. In 2015 ben ik begonnen met het af en toe koken voor straatkinderen. Ik ben ontzettend dankbaar en blij dat ik sommige van deze kinderen kan helpen. Het zou geweldig zijn als we dit project kunnen voortzetten en uitbreiden!

Ik ben dankbaar voor alles wat ik heb meegemaakt, omdat dat mij heeft gevormd tot wie ik nu ben.

God bless you.